Η Ανθισμένη αμυγδαλιά είναι ένα παλιό, νοσταλγικό τραγούδι που συνήθιζαν να τραγουδάνε οι παππούδες και οι προπαππούδες μας στις αγαπημένες τους κάτω από το παράθυρό τους, σε μια εποχή που αυτό συνηθίζονταν (ας ξαναθυμηθούμε τι είναι καντάδα). Το τραγούδι αναφέρεται μεταξύ των άλλων στο πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια.
Όπως τα άνθη της αμυγδαλιάς, έτσι και τα νιάτα γρήγορα ανθίζουν και χάνονται.
Το νόημα του τραγουδιού είναι ότι δεν πρέπει να βιάζεται κανείς να μεγαλώσει, αλλά να απολαμβάνει το κάθε τι στον καιρό του.
Η αμυγδαλιά ήταν πάντα πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες, για να δημιουργούν ποιήματα, τραγούδια, ζωγραφιές.
Τα άνθη της, συμβολίζουν την αναγέννηση, την αισιοδοξία, τη νέα ζωή και την αιώνια αγάπη.
Το τραγούδι που θα μάθουμε σήμερα, είναι ένα ποίημα του σημαντικού λογοτέχνη Γεώργιου Δροσίνη.