Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού στις 22 Μαρτίου, ας γνωρίσουμε μερικά τραγούδια που αντλούν την έμπνευσή τους από το υγρό στοιχείο.
Κάποια για μικρά και κάποια για μεγαλύτερα παιδιά, παραδοσιακά ή σύγχρονα, χαρούμενα ή συγκινητικά, αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, όπως και οι μορφές του νερού...
1. Μήπως είναι το νερό,
Στίχοι/Μουσική: Τατιάνα Ζωγράφου
Απ` τη θάλασσα στον ήλιο
κι από εκεί στον ουρανό,
σ` ένα σύννεφο βουλιάζει
και κυλάει και κουρνιάζει,
και το χώμα το μουλιάζει,
και ποτίζει τον αγρό.
Μήπως είναι το νερό;
Υδρατμοί, σταγόνες, στάλες,
καταρράκτες και βροχές
μοιάζουν με νερένιες λέξεις,
με νερένιες συλλαβές.
Λέξεις που μιλούν στα χείλη,
συλλαβές με τονισμούς,
λέξεις που με το άγγιγμά τους
φτιάχνουνε χρωματισμούς
Ίσως είναι το νερό.
2. Το νερό νεράκι
Στίχοι: Κώστας Κολοβός, Τάσος Ιωαννίδης
Μουσική Τάσος Ιωαννίδης
Αχ! Το νερό θα το πούμε νεράκι
-ούτε σταλιά δεν κυλά στο ρυάκι
ποιος το περίμενε, ποιος να το ξέρει
μέρα πως θα ’φτανε δίψα να φέρει
Φταίει του ανθρώπου η αλόγιστη χρήση
που έχει σχεδόν καταστρέψει τη φύση
Φταίει που αυτός την ατμόσφαιρα αλλάζει
χρόνια το κάνει χωρίς να τον νοιάζει
Κάντε κάτι, νιώθω ζάλη
Το νερό να έρθει πάλι
κάντε κάτι εσείς οι άλλοι
οι τρανοί και οι μεγάλοι
Αχ! Τι καλά που περνάγαμε ως τώρα
όλη η φύση μας χάριζε δώρα
ποιος να σκεφτεί το νερό να μαζεύει
όταν για πάντα πως θα ’χει πιστεύει
Φταίει ο άνθρωπος που έχει χαλάσει
θάλασσες, λίμνες, ποτάμια και δάση
Φταίνε οι δικές του παράλογες πράξεις
σε ό,τι κι αν κάνει κι όπου κοιτάξεις
Κάντε κάτι, νιώθω ζάλη
Το νερό να έρθει πάλι
κάντε κάτι εσείς οι άλλοι
οι τρανοί και οι μεγάλοι
Κάπου ίσως φταίω κι εγώ
Το ομολογώ
Παίρνω λοιπόν την ευθύνη
Για ό,τι στο μέλλον θα γίνει
3. Τραγουδάω για το νερό (τραγούδι μουσικοκινητικής)
Στίχοι/Μουσική: Ελευθερία Βογιατζάκη
Όταν το νεράκι τρέχει
Τρέχει το νερό
Το σαπούνι μου θα πάρω
Και καλά θε να πλυθώ
Και κάνω τρίψε τρίψε τρίψε
Τρίψε τρίψε τρίψε
Με σαπούνι και νερό
Και κάνω τρίψε τρίψε τριψε
Τριψε τριψε τριψε τριψε
Να χω σώμα καθαρό
Όταν το νεράκι πέφτει
Πεφτει απ τον ουρανό
Την ομπρέλα μου κρατάω
Στην βροχή τσαλαπατώ
Και κάνω πλατσα πλάτσα πλούτσα
Κάνω πλάτσα πλάτσα πλούτσα
Όταν το νερό κυλά
Και κάνω πλάτσα πλάτσα πλούτσα
Κάνω πλάτσα πλάτσα πλούτσα
Κι όλα τα χω κάνει λούτσα
Όταν το νερό κυλάει
Στο ποτάμι βρε παιδιά
Τα ψαράκια κολυμπάνε
στο νεράκι που χαρωπά
Και κολυμπάνε κολυμπάνε
Κολυμπάνε κολυμπάνε
Τα ψαράκια στο νερό
Και κολυμπάνε κολυμπάνε
Κολυμπάνε κολυμπάνε
Στο νερό στήνουν χορό
Όταν το νερό αγριεύει
Μες στη θάλασσα παιδιά
Άσπρα κύματα φουσκώνουν
Και σηκώνονται ψηλά
Πάνε ψηλά ψηλά ψηλά
Πάνε ψηλά ψηλά ψηλά
Τα άσπρα κύματα παιδιά
Πάνε ψηλά ψηλά ψηλά
Πάνε ψηλά ψηλά ψηλά
Τα άγρια κύματα παιδιά
Όταν το νερό στεγνώνει
Όλη η γη μας θρηνεί
Τα λουλούδια δεν ανθίζουν
Και η γη μας αδρανεί
Και πέφτουν κάτω κάτω κάτω
Τα λουλούδια τα φυτά
Πέφτουν κάτω κάτω κάτω και θρηνούν
Και πέφτουν κάτω κάτω κάτω
Πέφτουν κάτω κάτω κάτω
Το νεράκι λησμονούν
Αυτό το τραγούδι λέω
Για το καθαρό νερό
Πιο πολύτιμο στη γη μας
Είναι και από το χρυσό
Και τραγουδάω τραγουδάω
Τραγουδάω τραγουδάω
Τραγουδάω για το νερό
Και τραγουδάω τραγουδάω
Τραγουδάω τραγουδάω
Το νερό δεν σπαταλώ !
4. Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ
παραδοσιακό Μεσσηνίας
Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ
ένα νερό κρύο νερό
κι από πούθε κατεβαίνει
Βαγγελιώ μου η παινεμένη
Από γκρεμνό κυρά Βαγγελιώ
από γκρεμνό γκρεμίζεται
σε περιβολάκι μπαίνει
Βαγγελιώ μου η παινεμένη
Ποτίζει δε- κυρά Βαγγελιώ
ποτίζει δέντρα και κλαδιά
λεμονιές και κυπαρίσσια
σαν τα όμορφα κορίτσια
ένα νερό κρύο νερό
κι από πούθε κατεβαίνει
Βαγγελιώ μου η παινεμένη
Από γκρεμνό κυρά Βαγγελιώ
από γκρεμνό γκρεμίζεται
σε περιβολάκι μπαίνει
Βαγγελιώ μου η παινεμένη
Ποτίζει δε- κυρά Βαγγελιώ
ποτίζει δέντρα και κλαδιά
λεμονιές και κυπαρίσσια
σαν τα όμορφα κορίτσια
5. Το νερό στο ρέμα
παραδοσιακό
Το νερό στο ρέμα γάργαρο κυλάει
Λούζεται τ’ αγέρι και μοσχοβολάει
Κάτω απ’ τα πλατάνια χρυσή ρόκα γνέθει,
Μάλαμα ανεμίζει και γαϊτάνι πλέκει
Ένας τσομπανάκος στο βουνό γυρίζει,
Παίζει φλογέρα και καρδιές ραγίζει.
Τον αιθέρα όλο μύρο βαλσαμώνει,
Τραγουδάκια λέει το γλυκό τ’ αηδόνι.
Ψάλετε κοπέλες λυγερές τραγούδια
Ράνετε με άνθη κι όμορφα λουλούδια
Επωδός
Και στ’ απόσκια, που ο ήλιος δε γνωρίζει
Γλαρωμένο βαθιά, ολημερίζει
6. Το πλατανιώτικο νερό
παραδοσιακό Σάμου
Να 'χα νερό του Πλάτανου
κρασί απ' την Κολώνα
Να 'χα και την αγάπη μου
να τη φιλώ στο στόμα
Κρασί απ' την Kολώνα
Το πλατανιώτικο νερό
γιατρεύει κάθε πόνο
Κι όποιος το πιει παντρεύεται
Σαμιωτοπούλα μόνο
Γιατρεύει κάθε πόνο
Το πλατανιώτικο νερό
είν' του χωριού καμάρι
Κι όποιος περάσει και το πιει
ξαναγεννιέται πάλι
Είν' του χωριού καμάρι
Σαμιώτικο γλυκό κρασί
θα πιω για να μεθύσω
Στην ξενιτιά που βρίσκομαι
να μη σε λησμονήσω
Θα πιω για να μεθύσω.
7. Ξημερώνει (Το σύννεφο έφερε βροχή)
Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκης
Το σύννεφο έφερε βροχή
Κι έχουμε μείνει μοναχοί
Έγινε η βροχή χαλάζι
Δεν πειράζει δεν πειράζει
Κι έχουμε μείνει μοναχοί
Έγινε η βροχή χαλάζι
Δεν πειράζει δεν πειράζει
Τι έχει ο φτωχός να φοβηθεί
Σπίτι ουρανός όπου σταθεί
Το δισάκι του στον ώμο
Για το δρόμο για το δρόμο
Άιντε ν' απλώσουμε πανιά
Στ' όνειρο και στη λησμονιά
Δάκρυα η ζωή στεγνώνει
Ξημερώνει ξημερώνει
Του βράχου λιγοστό νερό
Σπίτι ουρανός όπου σταθεί
Το δισάκι του στον ώμο
Για το δρόμο για το δρόμο
Άιντε ν' απλώσουμε πανιά
Στ' όνειρο και στη λησμονιά
Δάκρυα η ζωή στεγνώνει
Ξημερώνει ξημερώνει
8. Το νερό
Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
απ' τη σιωπή αγιασμένο
απ' το καρτέρι του πουλιού
απ' το καρτέρι του πουλιού
τη σκιά της πικροδάφνης
Κρυφά το πίνει η κλεφτουριά
Κρυφά το πίνει η κλεφτουριά
και το λαιμό σηκώνει
σαν το σπουργίτι και βλογά
σαν το σπουργίτι και βλογά
τη φτωχομάνα Ελλάδα
9. Το νερό
Στίχοι/Μουσική: Χρήστος Θηβαίος
Είναι στο σύννεφο,είναι μέσα στο πηγάδι
είναι στο χιόνι και στα φρούτα του Μαγιού
είναι στα μάτια,είναι στο ουράνιο τόξο
είναι στον πάγο,στον ατμό του τηγανιού.
Είναι στη λίμνη,είναι στη γη,είναι στο στόμα.
Ο άνθρωπος είναι νερό που περπατάει
και προχωράει απ`του πλακούντα τα νερά
κι ως τα νερά του τελευταίου ιδρώτα πάει...
Αϊέ, το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό...
Είδα πόλεις να βαδίζουν στο σκοτάδι
για να γεμίσουν τους κουβάδες τους με φως
είδα το Μόσταρ, είδα το Βελιγράδι
είδα τον Δούναβη να γέρνει τυφλός.
Ο Αξιός, ο Αχελώος και η Κερκίνη
είναι αιχμάλωτοι πολέμου στις τιμές
του χρηματιστηρίου και της βιομηχανίας
και θα ξερνάνε ομολογίες φριχτές.
Αϊέ, το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό...
Μα όταν κάποτε θα υψωθεί η ευχή τους
θα πλημμυρίσουν τα νερά, να εκραγούν
θα πάρουν από` κει ψηλά όσα ζητήσαν
όσο νερό θα χρειαστεί να ξεπλυθούν.
Όποιος βρομίζει το νερό βρομίζει ο ίδιος
και λένε πως το παρατσούκλι του Θεού
κάποια μεγάλη φασαρία είναι εκεί πάνω
η φασαρία των νερών στους ουρανούς.
Αϊέ, το νερό είναι στοιχείο και στοιχειό...
Δίκαια θα ξαφνιαστεί εκείνος που θ` ακούσει
δυνατά στου κάτω κόσμου τις οθόνες
την πρώτη ερώτηση "ποιον έχεις ξεδιψάσει";
Καθένας μας θα ζυγιστεί με σταγόνες
10. Το νερό των Σταγιατών
Στίχοι/Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει,
όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει
δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ
μα με κερνάς και στο κερνώ
σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει.
Κυλάει στις πέτρες και στο χώμα τρέχει,
κορμούς ποτίζει και κορμάκια βρέχει
κορίτσια, αγόρια, καρυδιές
ελιές, πλατάνια και οξιές
κορμούς ποτίζει και κορμάκια βρέχει
Απ’ των αιώνων τη πηγή κατρακυλά
δροσίζει το αύριο και το υπόσχεται ξανά
μα εδώ και τώρα το νερό
μέσα απ’ τη χούφτα σου θα πιω
ζωή να γίνει η ζωή σε μια γουλιά.
Σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει,
όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει
δεν τ’ αγοράζω, δε πουλώ
μα με κερνάς και στο κερνώ
όποιος το πίνει πολεμάει κι αντέχει
σαν το νερό των Σταγιατών δεν έχει.
11. Το νερό
Στίχοι/Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Το νερό δίνει φως.
Το νερό παίρνει φως.
Η σκιά στο βυθό
η σκιά στο γιαλό
άγνωστη ζωγραφιά
με θανάτου μπογιά.
Ποια στιγμή θά 'ναι αυτή
που θα ρθούν οι λυγμοί
τα δεσμά κι η φυγή απ΄ τη γαλέρα;
Τι σιωπή νά 'ναι αυτή
που τη σκίζει η βουή
κι η κλεψύδρα, φωνή του αγέρα;
Η σκουριά με πονά
νύχτα, νεροφεγγιά.
Η σκουριά στην πληγή
διώχνει κι άλλη ποινή.
Το νερό τ΄ αμαρτωλά
καρφώνει τυφλά.
12. Της Άρνης το νερό
Στίχοι/Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Αααα....
Της Άρνης το νερό
Της αρνησιάς...
Της αρνησιάς τη βρύση
Αααα...
Της Άρνης το νερό
το ήπιες και...
το ήπιες και μ' αρνήθης
Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ
Αααα...
Της λήθης το στενό
το πέρασες...
το πέρασες κι εχάθης
Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ
στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ...